CITES en uw papegaai: wat moet u weten?
Veel papegaaiensoorten zijn beschermd. Welke documenten hebt u nodig en hoe controleert u legaal bezit?
CITES (Convention on International Trade in Endangered Species) is een internationaal verdrag uit 1973 dat de handel in bedreigde dier- en plantensoorten reguleert. In de Europese Unie is dit verdrag verder uitgewerkt in de basisverordening (EG) 338/97.
De soorten zijn ingedeeld in vier bijlagen (A tot en met D), waarbij Bijlage A de strengste bescherming biedt. Veel populaire papegaaiensoorten — waaronder de Afrikaanse Grijze Papegaai, de Ararauna en de meeste kaketoes — vallen onder Bijlage A.
Voor Bijlage A-soorten heeft u altijd een geldig EU-certificaat (de zogenaamde 'gele bijlage') nodig. Dit document toont aan dat het dier legaal verkregen is, en moet bij verkoop, verhuizing of overlijden mee overgedragen worden.
Belangrijk: het certificaat is gekoppeld aan het dier, niet aan de eigenaar. Bewaar het document zorgvuldig, samen met de DNA-test of pootring waarmee het dier individueel identificeerbaar is.
Bij Bijlage B-soorten is geen certificaat vereist, maar moet u wel kunnen aantonen dat het dier legaal Nederland is binnengekomen — bijvoorbeeld met een aankoopfactuur en een legaal kweekbewijs van de fokker.
Controle gebeurt door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Bij illegaal bezit kan het dier in beslag genomen worden en riskeert u een fikse boete of strafrechtelijke vervolging.
Twijfelt u of een soort onder CITES valt? Raadpleeg de officiële Species+ database (speciesplus.net) of vraag advies bij een erkende vogelvereniging vóór aanschaf.